Pairing: Kim Namjoon x Kim Seokjin

Rate: 18+

• 

“พี่จิน พี่น่ารักมากเลย”

นัมจุนกระซิบแผ่วเบาชิดริมฝีปากอวบอิ่ม พลางลากมือผ่านสะโพกมนลงไปยังบั้นท้ายกลมกลึงของคนตัวขาว เขาสองคนกระโจนใส่กันทันทีที่ถึงหอพัก ไม่รอให้เมมเบอร์ได้ทักท้วงถึงอาหารเย็นที่คนตัวขาวสัญญาว่าจะทำให้กินหลังจบคอนเสิร์ต นัมจุนทั้งฉุดทั้งลากร่างขาวนุ่มนิ่มของคนอายุมากกว่าให้เดินตามเขาเข้าห้องนอน ก็แหม…ที่พี่จินทำตัวน่ารักใส่เขาแบบนั้น เขาไม่จับมาจูบกลางเวทีก็ถือว่าอดทนสุดๆแล้ว

“อ้ะ นัมจุน…อย่าทำตรงคอนะ” คนสวยบนตักเขาดิ้นขลุกขลักเมื่อเขากดจูบหนักๆ ลงบนต้นคอระหงของเจ้าตัว บางทีเขาก็รู้สึกขัดใจ เพราะหน้าที่การงานที่ค้ำคอร์ทำให้ต้องคอยหักห้ามใจตัวเองไม่ให้ทำรอยแสดงความเป็นเจ้าของบนร่างขาวตรงหน้า เขาอยากจะป่าวประกาศออกไปให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย ว่าร่างขาวตรงหน้าเนี่ยเป็นของเขา…ของเขาคนเดียวเท่านั้น

“อื้ม” นัมจุนบดเบียดริมฝีปากลงไปอีกครั้ง สอดแทรกลิ้นเข้าไปตักตวงความหอมหวานกลิ่นสตอร์เบอร์รี่อ่อนๆ จากลูกอมที่เจ้าตัวอมระหว่างทางกลับหอ แต่ถึงจะไม่มีลูกอมนั้น ปากของร่างขาวตรงหน้าก็ยังหวานอยู่ดี…ไม่สิ พี่จินน่ะ หอมหวานไปทั้งตัวต่างหาก

“พี่ครับ ยกตัวขึ้นหน่อยสิ” นัมจุนพูดพลางประคองบั้นท้ายของคนบนตักขึ้น แล้วรูดกางเกงที่เกะกะเหลือเกินในเวลานี้ออก เผยขาขาวเรียวสวยและต้นขาอ่อนที่เขาชอบฝากรอยไว้บ่อยๆ  นัมจุนสอดมือเข้าไปใต้อันเดอร์แพนทส์ กอบกุมแก่นกายที่ขึ้นสีอมชมพูไม่ต่างจากพวงแก้มของคนบนตักแล้วรูดรั้งเบาๆ ปลุกปั่นอารมณ์คนเป็นพี่ให้ทะยานขึ้นสูง

“อ้ะ! อ่ะ…นัมจุน เร็วอีก” ร่างบนตักเขาครางเสียงสั่น พลางเชิดใบหน้าขึ้นเร่งเร้าให้เขาพาไปถึงจุดสูงสุด  นัมจุนรูดรั้งแก่นกายของคนบนตักเร็วขึ้นตามคำขอ สะโพกกลมขยับขึ้นลงตามแรงชักรูดของมือเขา ส่งมืออีกข้างไปโน้มใบหน้าสวยหวานของคนเป็นพี่ลงมาประกบจูบ เขาชักรูดแก่นกายพอดีมือต่อไปอีกไม่กี่ครั้ง คนตรงหน้าก็กระตุกถี่ๆ ปลดปล่อยความต้องการออกมาเต็มมือใหญ่ นัมจุนกดจูบอ่อนโยนลงข้างขมับของคนพี่ที่หอบแฮ่กซบหน้าลงบนบ่าเขาเหมือนลูกแมวขนฟูๆ…คิดแล้วก็อยากจะฟัดให้จมเตียง

“อึก! นะ…นัมจุน เดี๋ยว” ร่างขาวผวากอดคอเขาไว้อีกครั้งเมื่อเขารูดอันเดอร์แพนทส์ตัวน้อยออกจากขาขาว แล้วกดแทรกนิ้วยาวที่ชุ่มไปด้วยน้ำรักเข้าไปในช่องทางคับแคบของเจ้าตัว ผนังนุ่มภายในตอดรัดนิ้วเขาจนต้องซู้ดปาก นี่แค่นิ้วแรกยังตอดขนาดนี้ ถ้าเป็นของเขาล่ะ…แค่คิดก็รู้สึกเสียววูบในช่องท้องแล้ว

“อ่ะ…อึก อ้ะ! พี่เจ็บ” ร่างขาวกดใบหน้าลงบนบ่าเขาแน่น ร้องออกมาเบาๆเพราะความเสียดจากช่องทางด้านหลัง นัมจุนเพิ่มนิ้วจากหนึ่งเป็นสอง จากสองเป็นสามตามลำดับ ทั้งกระแทกกระทั้นและหมุนควงหวังจะขยายช่องทางคับแคบให้พร้อมสำหรับสิ่งที่ใหญ่กว่านิ้วหลายเท่า “อย่าเกร็งสิครับ” นัมจุนว่าพลางกดจูบแผ่วเบาบนพวงแก้มกลมอมชมพูของคนพี่ นัมจุนดึงเสื้อเชิ้ตของคนพี่ขึ้นไปกองไว้เหนืออก นวดคลึงยอดอกเล็ก อีกข้างก็ดูดดุนสลับกับใช้ลิ้นตวัดไปมาหวังให้คนพี่คลายความเจ็บลง

“ตรงนี้รึเปล่านะ” นัมจุนเงยหน้าจากแผ่นอกขาวพลางกระแทกย้ำๆลงบนจุดกระสันของคนบนตัก “อื้อ! อย่าโดนตรงนั้น มันเสีย…ว อ๊า!” คนพี่ยกสะโพกขึ้นหวังจะหนีนิ้วเรียวที่ทำเขาเสียวแทบขาดใจ นัมจุนใช้โอกาศที่ร่างขาวยกตัวขึ้น ปลดกางเกงกับอันเดอร์แพนทส์แล้วเตะให้มันลงไปข้างเตียง

“อึก” ร่างขาวกลืนน้ำลายลงคอตอนที่นัมจุนรูดรั้งแก่นกายใหญ่โตแล้วจ่อมันไปที่ช่องทางด้านหลัง

“พี่ครับ…ผมไม่ไหวแล้วขอเข้าไปนะ” นัมจุนว่าเสียงออดอ้อนพลางกดจูบเร็วๆลงบนริมฝีปากอวบอิ่มหลายๆครั้งเป็นการขอร้อง ร่างขาวเม้มริมฝีปากเสหน้าหลบตาเขาทำเอาใจแป้ว แต่แล้วคำพูดต่อมาก็ทำให้เขากลับมาฉีกยิ้มกว้างอีกครั้ง

“เบาๆหน่อยนะนัมจุน…พี่เจ็บ” คนพี่ว่าพลางซบหน้าลงบนบ่าเพื่อหลบสายตาเจ้าเล่ห์ของเขา นัมจุนยกยิ้มกรุ่มกริ่มพลางกระซิบชิดใบหูที่ขึ้นสีแดงระเรื่อของคนพี่ “ไม่เป็นไรหรอกครับ พรุ่งนี้เราหยุดพี่จะนอนทั้งวันเลยก็ได้” ร่างขาวตบลงไปที่กลางหลังของนัมจุน ใบหูที่ตอนแรกขึ้นสีแดงอยู่แล้วยิ่งแดงระเรื่อขึ้นไปอีกเพราะคำพูดสองแง่สองง่ามของเขา

“หึๆ ค่อยๆกดลงมานะครับ” นัมจุนแหวกแก้มก้นนุ่มนิ่มทั้งสองของร่างบางออกเพื่ออำนวยความสะดวก จินค่อยๆทิ้งตัวกลืนกินแก่นกายแข็งขืนของเขาช้าๆ ความคับแน่นทำให้เขาแทบเสร็จทั้งที่ยังไม่ได้ขยับ เป็นเพราะคัมแบ็คไหนจะช่วงโปรโมทอัลบั้ม ทั้งเขาและพี่จินห่างหายจากเรื่องนี้ไปนานพอตัวถึงได้คับแน่นขนาดนี้

“อึก อ่ะ หื้อ!” ร่างขาวส่งเสียงครางกระท่อนกระแท่นออกมาเป็นระยะ นั่นยิ่งทำให้อารมณ์ของเขาพุ่งสูงอยากจะทำรักคนตรงหน้าแรงๆ เอาให้จมเตียงจนลุกไปไหนไม่ไหวอยู่ให้เขาป้อนน้ำป้อนยาอยู่บนเตียงทั้งวัน  แต่แล้วก็ต้องห้ามใจเอาไว้เพราะไม่อยากทำให้คนตรงหน้าเจ็บ

“หมะ…หมดรึยัง” คนบนตักถามเสียงสั่นทั้งๆที่พึ่งเข้าไปได้แค่ครึ่งเดียว

ยอมแพ้ซะแล้วคนสวยของผม

“ยังครับ อีกนิดนึงนะ” นัมจุนกดจูบลงบนใบหูนิ่มเบาๆเป็นการปลอบประโลม แล้วกดสะโพกคนพี่ให้กลืนกินแก่นกายแข็งขืนของเขาทั้งหมด

“อ๊า! ! ละ…ลึกไป อ้ะ ! นัมจุ…น” ร่างขาวกอดคอเขาแน่นเล็บก็ข่วนลงไปบนแผ่นหลังกว้าง ถึงจะมีเสื้อเชิ้ตกั้นอยู่แต่เชื่อเลยว่าต้องเป็นรอยแน่ๆ เขากวาดมือไปทั่วหลังของคนบนตัก ช่องทางด้านหลังของคนพี่ยังตอดรัดแก่นกายเขาอย่างต่อเนื่อง นัมจุนอยากจะขยับแทบบ้า อยากจะกระแทกกระทั้นร่างขาวนี้อย่างใจต้องการ แต่เขาทำไม่ได้หรอก เพราะรัก เขารักคนคนนี้มากเหลือเกิน นัมจุนอยากให้ทั้งเขาและพี่จินมีความสุขไปด้วยกัน ไม่ใช่แค่เขาที่มีความสุข

นัมจุนแช่แก่นกายทิ้งไว้ เขาทั้งลูบไล้ไปตามตัวของคนพี่มอบจูบแสนอ่อนหวานให้ กกกอดร่างขาวให้แนบชิดติดกับตัว รอเวลาให้คนบนตักพร้อมรองรับแรงอารมณ์ที่แทบจะประทุได้ทุกเมื่อของเขา

“น…นัมจุน ขยับเถอะ พี่โอเค” ร่างขาวว่าในขณะที่ซบหน้าลงบนบ่าของเขา แขนก็กอดรอบคอเขาไว้แน่น ได้ยินคนพี่กระซิบเสียงพร่าข้างใบหูแบบนั้น นัมจุนเลยไม่ขอปฎิเสธ เขาประคองสะโพกกลมกลึงของคนบันตักไว้แล้วขยับสวนสะโพกเข้าไปเชื่องช้า พี่จินครางอึกอักอยู่ข้างใบหูเขาเมื่อเขาดึงแก่นกายออกมาจนเกือบหลุดแล้วสวนกลับเข้าไปจนสุด

“ฮือ…พี่…อึก อึดอัด ห๊า!” คนตัวขาวสะดุ้งเฮือกเมื่อเขาโดนจุดกระสันของเจ้าตัว นัมจุนเร่งสะโพกให้เร็วขึ้น บดขยี้จุดกระสันภายในให้คนบนตักร้องลั่น นัมจุนจับยึดสะโพกคนพี่ไว้แล้วกดลงมาตอนที่คนพี่ขยับสะโพกหนี

“อ๊า! อ๊ะ! นัมจุนอย่า ไม่เอาตรงนั้น ฮึก!” คนบนตักเขาครางลั่นห้องข่วนเล็บลงบนหลังเขาเพื่อระบายความเสียวซ่าน ใบหน้าก็เหยเกทุกครั้งที่เขาสวนสะโพกใส่เจ้าตัว ยิ่งคนบนตักร้องครางเสียงหวาน เขายิ่งสวนสะโพกใส่รัวเร็วกดย้ำๆตรงจุดกระสันของคนตัวขาวให้เสียงครางนั้นยิ่งหวานขึ้นไปอีก เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นแข่งกับเสียงครางหวานหู นัมจุนไม่ต้องกังวลเลยว่าคนข้างนอกจะได้เสียงกิจกรรมเข้าจังหวะอันเร่าร้อนระหว่างเขากับคนตัวขาว…เพราะยังไงก็ได้ยินแน่นอน

นัมจุนกระแทกสะโพกใส่คนตัวขาวเร็วขึ้น มืออีกข้างก็ผละจากสะโพกกลมกลึงน่าขย้ำให้ขึ้นสีนั้นมาชักรูด

แก่นกายพอดีมือ เมื่อโดนกระทำทั้งสองทางพร้อมกัน คนสวยบนตักเขาก็ครางลั่นฟันคมๆของเจ้าตัวก็กัดลงบนบ่าเขาระบายความเสียวซ่านที่เขามอบให้

“อ่ะ อ๊า!” คนบนตักกระตุกเกร็งปลดปล่อยความต้องการออกมาเต็มฝ่ามือของเขา ช่องทางรักกระตุกตอดรัดแก่นกายเขาถี่ๆซะจนต้องซู้ดปาก นัมจุนเร่งเครื่องกระแทกแก่นกายพาตัวเองไปถึงจุดสูงสุด

“นะ…อ๊า” นัมจุนปลดปล่อยความต้องการในกายคนพี่ เขาขยับกายอีกสองสามครั้งก่อนจะถอนแก่นกายออกมา ความต้องการสีขาวขุ่นไหลลงมาตามเรียวขาสวยทำเอานัมจุนใจกระตุกไม่น้อย

คนสวยของเขาหอบแฮ่กซบหน้าลงกับบ่าเขา นัมจุนทั้งลูบหลังและจุมพิตแผ่วเบาลงบนขมับคนบนตัก รอจนกว่าลมหายใจของคนพี่กลับเป็นปกติ

ไม่นานหลังจากลมหายใจคนพี่กลับมาเป็นปกตินัมจุนก็พลิกตัวคนตัวขาวให้ลงไปนอนแผ่บนเตียง

“ดะ เดี๋ยวนัมจุน พี่เหนื่อยแล้วนะ อ๊า!” นัมจุนสอดแก่นกายกลับเข้าไปในช่องทางสีสวยของคนพี่อีกครั้ง เขาประคองใบหน้าของคนพี่ขึ้นมาประกบจูบเพื่อป้องกันเสียงทักท้วง

คนสวยของเขาจะไม่ได้ทักท้วงอะไรทั้งนั้น จะได้แต่แค่ครางเสียงหวานหูให้เขาฟังเรื่อยๆ…จนถึงเช้า

.

.

.

นัมจุนเดินออกมาจากห้องในตอนเที่ยงของอีกวันเพื่อพบกับสายตาอ่อนล้าของเมมเบอร์ที่นั่งขลุกกันอยู่บนโซฟาหน้าทีวี

“เป็นอะไรกัน…หน้าเหมือนคนอดหลับอดนอน” นัมจุนว่าพลางยกขวดน้ำที่ได้จากตู้เย็นขึ้นดื่ม

“รู้คำตอบอยู่แล้วยังกล้าถามนะพี่นัมจุน!” มักเน่ของวงที่นอนขดตัวเป็นก้อนอยู่ตรงกลางระหว่างแทฮยองกับจีมินท้วงขึ้นเสียงดัง

“พี่ก็รู้ว่าห้องที่หอมันไม่เก็บเสียงอ่ะ กว่าผมจะได้นอนก็ตอนตีห้ากว่าๆที่พวกพี่เงียบเสียงลง ผมไม่ใช่พี่ยุนกินะที่ถ้าไฟใหม้หอก็คงไม่ตื่น” เจ้าก้อนมักเน่ยังคงทักท้วงอย่างต่อเนื่อง แทฮยองที่นั่งอยู่ข้างๆส่งมือไปลูบหัวเจากระต่ายป่าเบาๆให้มันหยุดแยกฟันหน้า

ลีดเดอร์ของวงยิ้มมุมปาก เเล้วโยนขวดน้ำเปล่าลงถังขยะข้างเคาน์เตอร์ครัว นัมจุนเดินกลับห้องโดยไม่พูดอะไรสักคำ ปล่อยให้เมมเบอร์ตาดำๆนั่งขลุกกันอยู่บนโซฟาตัวเดิม…

~FIN~

**********************************************************************************

สวัสดีค่ารีดเดอร์ที่หลงเข้ามาอ่านทุกคน5555 วันชอร์ทนี้เป็นวันชอร์ทเรื่องเเรกของเราที่ได้เเรงบันดาลใจมาจากโมเม้นของนัมจินที่ลอตเต้คอนเสิร์ท จริงๆเราเเต่งเรื่องนี้ไว้นานมากเเล้วเเต่พึ่งตัดสินใจสร้างบล็อคเเล้วลง

สุดท้ายนี้ชอบหรือไม่ชอบยังไงไปหวีดกันได้ที่เเท็ค #archangelsfiction บนทวิตเตอร์ หรือจะกดฟอลเราไว้เพื่อรอติดตามฟิคตอนใหม่ๆได้นะคะ ขอบคุณากค่า